Achtergronden
Overal in de provincie - niet alleen in Amsterdam - wonen mannen en vrouwen, jongens en meisjes met een homo- of biseksuele geaardheid of een identiteit als transgender. Met de meesten van hen gaat het prima. Noord-Holland is niet voor niets een roze blozende provincie.Toch blijkt ook dat zij meer dan gemiddeld te maken kunnen hebben met discriminatie en uitsluiting. Familie, leeftijdgenoten, scholen, verenigingen, cultuur en religie kunnen dan een steun zijn om gewoon zichzelf te zijn.
Kan je daarbij ook iets van een gemeente verwachten? Wij denken van wel. Er zijn volgens PRIMO nh twee kanten aan gemeentelijk beleid.
| - Weetjes - | |
|
| |
| Meer weetjes op .open up (bron) |
1. De ene is veiligheid op straat, op school, in verenigingen en thuis. Hier kan een gemeente in samenwerking met de politie discriminatie en vormen van geweld (uitschelden, bedreiging, beroving en lichte of zware mishandeling) bestrijden en voorkomen.
2. De andere kant is welzijn en gezondheid. Een gemeente kan er aan bijdragen dat scholen, sportverenigingen, ouderen- en verzorgingscentra, uitgaansgelegenheden, kerken, migrantenorganisaties, buurtverenigingen en anderen, iedereen welkom heet. Ook jongeren of ouderen die ervoor uit komen dat ze gay zijn. Dit kan door gesprekken over het thema, door gedragscodes vast te stellen, en eventueel zelfs via subsidievoorwaarden.
Tot nu toe reageerde nog maar een derde van de Noord-Hollandse gemeentes op de landelijke Monitor homobeleid van Movisie (zie presentatie Judith Schuyf). Dus er is op het gebied van beleid nog zeker wat te winnen.
En het kan eenvoudig beginnen. Harenkarspel bijvoorbeeld heeft op haar gemeentelijke site plaats gemaakt voor informatie aan jongeren over Liefde en (homo)seksualiteit. En met verliefd worden begint het allemaal.
